آمین.

ممنونم از همه ی شما مهربانان که تنهایم نمی گذارید و شرمنده ام اگه نگرانتان کردم.

                   سبز
                    و
                    زرد 
                    و
                    قرمز 
                    و 
                    آبی
                    و
                     .
                     .
                     .

چکه می کند
شیر حمام
همچون چشمان من .

دور می شوند
نزدیک می شوند
یکدیگر را ملاقات می کنند
وباز
دور می شوند.

پول می شمارد
    پرنده فروش.

کجا تو را یابم؟

برای مردگان خود

خبر دلتنگی زندگان را

                       نبرد.

یادت را قاب می کنم

تا هرجا بروم

با خود ببرم.

یشم
عقیق
فیروزه
دلربا
.
.
.

تا من به سینه ریز خویش
بنازم.

روزها کجا می روید؟

شکوه خورشید را

تاب ندارید؟

            « همیشه باید چشم به راه باشیم ،
                                           مقدر  است.»

            اما به من نمی گویی
            با بغض نشسته در گلویم 
                                    چه کنم؟

          نمی دانم
          در کدام زمین علفی رویید
          و کدامین گوسپند آن را چرید
          نمی دانم
          کدام چوپان پشم را چید
          و نمی دانم
          چه کسی پشم را ریسید
          حتی نمی دانم
          کدامین دست ، کلاه را بافت
          اما خوب می دانم
          گاهِ سر درد
          کلاهم کمی یاریم می دهد.

سپاسگزاری:

          سپاس
          علفِ نمی دانم کدام مرتع
          گوسپندِ نمی دانم کدام چوپان 
          چوپان و ریسنده و بافنده ی نمی دانم  کدام ناحیه
          همه ی شما 
          در تسکین دردم
          سهیم هستید.  

رختها را
همانگونه که می گفتی
پهن می کنم

روشن
رو بروی  نورها
تیره
لابلای سایه ها

می توانم
تارتنک ^۱ های همین گوشه و کنار را
به ضیافت رنگ و نور
دعوت کنم.

_{۱.  عنکبوت}

از لابلای انگشتانم
دارد باران

           می بارد.

هیچ لازم نبود مادرم
همان طنین مهربان لهجه ات
همان دستان امن همیشه گرمت
دردم را به فراموشی می برد

 مادرم
سرم درد می کند.

                   قلب مادران مهربان

                                     همیشه نگران فرزند است

 حتی میان تلی خاک.

چه ساده
چه ساده
چه ساده

همه چیز اتفاق می افتد.

در کدامین کوچه ی عید
من ترا گم کردم؟